Δ_ λάμπων

Περπάταγες...
Κι ότι αχτίδα περνούσε από τα σύννεφα άστραφτε απάνω σου υπερκόσμιο φως
Λησμόναγες πως σε κοιτούσα όραμα
Στο ένα χέρι κοφτερή λεπίδα στο άλλο πέταλα βελούδινα
Στα φυλλοκάρδια έπεφτες της άνοιξης ο χρυσαφένιος υετός..