το φιλί της ζωής

Έρχεται με τα κύματα, τις παλίρροιες… Η αγάπη
Δίχως να μιλά. Δεν ειδοποιεί. Την ξεβράζει στην ακτή η θάλασσα. Την έκλεψε απ’αλλού. Την έφερε σαν ένα παιδί με σχισμένα ρούχα χλωμό και μπλάβο, λιπόθυμο σχεδόν από τα νερά. Να το σκεπάσεις γρήγορα να μην πεθάνει ξανά γιατί ήρθε για σένα κ αν ποτέ δεν ξανάρθει? -Δεν έχω τίποτα να το σκεπάσω. -Πώς να του τρίψω τα χέρια με τα παγωμένα χέρια μου? -Πώς να τ’αγκαλιάσω? -Να προσευχηθώ ναι να προσευχηθώ…