Holly Hole

Το μελάνι δεν τελειώνει εδώ. Μπορεί να να εξαντληθεί το κάρβουνο όμως ή να καεί το χέρι. Έχω μια ζυγαριά στην τσέπη μου. Κάθε μέρα ζυγίζω χαρμολύπη και ανάλογα...Υπάρχουν αγκάθια που σφηνώνουν στην καρδιά και όλο ‘περπατάνε’. Όταν σταματήσουν, για να τα βγάλεις χρειάζεται τανάλια αλλά κ αυτό πάλι το έκανα. Μετά μένει μια τρύπα αιμορραγική και περιμένεις να τελειώσει το αίμα- Θε μου δε μου τελειώνει το αίμα τους. Όσο γεμίζω αγκάθια τόσο διψώ. Ζητώ να πιώ τη γνώση. Ο ωκεανός ρούφηξε θάλασσες, ποτάμια…-να γίνω ωκεάνιος. Γεμίζω αγκάθια και μαζεύω γνώση, γεμίζω αγκάθια και σκοτώνω την καρδιά. Γύρω μου αιωρείται μια αγάπη υπερωκεάνια κι εγώ βουλιάζω με δεμένη στο λαιμό μου μοναξιά ανυπέρβλητη…