Καμιά.- Γύρω η ζωή -
Παίρνω την καρέκλα και κάθομαι μπροστά της.
Λεπτό πουκάμισο λευκό που τράβηξε από πάνω μου ο άνεμος
Ο ήλιος πιο κίτρινος αστέρια αφήνει πίσω από τα μάτια
Μιλιά δεν άκουσα, δεν κίνησα τα βλέφαρα
Πέθανα απο γαλάζια θαλπωρή.
Κάτω στου δρόσου η αγκάλη της θάλασσας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου