Στο όνειρό του χιόνιζε
Χιόνι παχύ τον σκέπαζε σα λησμονιά
Σιωπή...Στο όνειρό τους ευτυχία δεν τ' ονόμαζε
Σε άδειο σπίτι αφημένο εντός, λόγω διακοπών,
ένα στενό κλουβί ελλειπών προδιαγραφών
με τρία ανυπεράσπιστα αποδεκατισμένα καναρίνια
Πιότερο ο θάνατος παρά χαμένη ελπίδα
Απολωλός τους έδωσε πρώτα νερό
Κόντεψε να πνιγούν
Μάτια μισόκλειστα θαμπά η ελευθερία
ούτε που κούνησαν να δουν
με τα φτερά τους βουλιαγμένα στου πνιγμού τη λύση
Αγνωστο πότε να γυρνά το εκλιπών αφεντικό
Το πνεύμα ήταν, το σώμα κ η ψυχή
ο λόγος η ύλη κ το φως, στο μισεμό χαθήκαν
Ο απολωλός δεν πρόλαβε να τα χαρεί
Ένα νησί λες και τα έκλεψε κ αυτά κι όλα τα επόμενα μαζί
Εξαφανίστηκαν σ'ονείρου δύση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου