Frozen

Ένα σινιάλο που δεν έρχεται μέσα στη νύχτα
Σου μήνυσαν πως έχεις για καρδιά λευκή οθόνη και ξάφνου όλα πάνω σου μυρίζουν πτωμαϊνη.
Λευκός ο θάνατος. Να σκύβει τον είδα στο νερό και να κοιτάζει.
Τον είδα να χαμογελά σ’εκείνο που του χάριζα, καθρέφτισμά του- Ο νάρκισσος που δίπλα μου φυτρώνει…
Δε βάσταξα να μοιραστώ την τόση ομορφιά του. Πάνω του τύλιξα με βουλιμία, υγρά τα δάχτυλά μου κ εκείνος φώναζε, μου ορκιζόταν πως κρυώνει
Κι όλα τα πέταλά του να πέσουν άψυχα άφησε στην καρδιά μου…