-- column vertebral

Ένα ρολόϊ μικρό να χτυπά στο αίμα σα μια υποψία επερχόμενης ηδονής. Πώς να μη ριγείς όταν σε αγγίζουν με τα μωβ τους δάχτυλα? Έχω υπάρξει χρόνους εδώ μέσα ορφανό παιδί δίχως καρδιά. Αν δεν είχαμε τους μυς και τα νεύρα θα μπορούσαμε να βάζουμε κ να βγάζουμε το κεφάλι μας κατά βούληση επειδικτικά σαν ακέφαλοι καβαλάρηδες. Ένα νεύρο που επιμένει να χτυπά πάνω στο δεξί μήλο μοιάζει με άλογο μικρό που καλπάζει γύρω απτο φράχτη- είναι δυο δάχτυλα νευρικά που θέλουν να τρυπήσουν το πρόσωπο, να το αφυπνίσουν. -Πρέπει να δουλέψω, πρέπει να δουλέψω. Να συγκεντρωθώ…-
Το κεφάλι καθίζει εφαρμόζοντας τέλεια πάνω στις υποδοχές του άτλαντα. Μ’ένα νεύμα αλλόκοτο εκτελεί παλινδρομική κίνηση δίχως να το στρέφεις δεξιά ή αριστερά πάνω ή κάτω. Σα μια βαρκούλα που λικνίζεται στη θάλασσα κι ο άξονάς μας να φτάνει κοντά μέχρι το καρύδι. Ποιά τελειότητα μπορεί να εξηγήσει η αθάνατη ανθρώπινη επιστήμη ή το μοριακό μας μυαλό?
Με δυσκολία κρατήθηκαν στη ράχη του βουνού ένα ή δύο- Έτσι το θέλω. Να ελπίζω πως κάπου εκεί κοντά θα τα βρω. Ποια άνοιξη θά’ρθει αφού δε θα τα βλέπω στο καταχείμωνο να σκορπάνε το ευωδιαστό τους μωβ?
Ο ανάποδος δρόμος οδηγεί στο κέντρο της γης που με καταπίνει κι ύστερα από λίγο πάλι με φτύνει στον ουρανό. Να μαθαίνεις την καρδιά σου σε μια αδιάκοπη αναπήδηση γιατί τούτος ο κύκλος δεν κλείνει. Γύρω τόσοι πολλοί βουβοί να μιλάμε το ίδιο. Μένει μονάχα να την ξεκλειδώνουμε κάποτε απτην σκοτεινή της κάμαρα και να την αφήνουμε να λιάζεται στο φως
- ευτυχώς που μ'έβγαλα